|
Wpisał: Administrator
|
|
19.11.2006. |
|
Okna aluminiowe mają złożoną budowę, magnez i krzem sprawiają, że są odporne i twarde. Mogą przybierać różnorakie kształty.
Ze względu na swe wysokie walory jakościowe i estetyczne są drogie, ale dzięki temu efektywniejsze. Można je podzielić na dwa rodzaje: te których składnikiem jest wyłącznie aluminium określane są mianem ‘’zimnych’’ przez co cechują się niższą izolacyjnością cieplną. Przeważnie są wykorzystywane przy biurowcach, fasadach, budkach telefonicznych. W domach stosuje się inny podtyp określany mianem ‘’ciepłego’’ profilu. Charakteryzuje się bardziej złożoną konstrukcją, do której zaliczamy kształtowniki aluminiowe połączone wkładką termiczną z tworzywa sztucznego co gwarantuje barierę cieplną wzmagająca izolacyjność termiczną choć wciąż mniejszą aniżeli profile drewniane bądź te z tworzywa. Ilość komór w profilu wpływa na właściwości cieplne. Częściej spotykamy jednokomorowe, które są prostsze w użyciu, gdyż nie musimy rozkręcać okien- wystarczy, że je umyjemy z obu stron. Możemy również wyróżnić dwie możliwości wykańczania profili. I tak, jeśli chcemy by nasze okna były odporne na korozje, zmiany temperatur i warunków atmosferycznych, możemy zmówić okna anodowane. Wówczas przybiorą one barwę złotą, brązową bądź naturalnego aluminium. Jeszcze trwalsze efekty dają okna malowane proszkowo lakierami poliestrowymi. Wtedy ich kolor jest biały lub brązowy. Dla bardziej wymagających można wprowadzić powierzchnie błyszczące, matowe bądź elementami odcieni. Wady: tego rodzaju okien nie da się odnowić. Poza tym stosunkowo łatwo można zarysować ich ramy. Niebezpieczna jest korozja kontaktowa, która następuje w wyniku stylu z metalami, takimi chociażby jak miedź, mosiądz czy stal. Duża rozszerzalność cieplna aluminium powoduje, że może dojść do odkształceń ram.
|
|
Zmieniony ( 19.11.2006. )
|
